Βακχείου του Απολλωνιαδίτου Αθήνα 17-2-2013
Βιβλιοπωλείο ΙΑΝΟΣ Αθήνα 11-2-2013
Κριτική επί του βιβλίου του Αλεξάνδρου
Κόντου
‘’ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ένα άγνωστο πολίτευμα’’
δεύτερο μέρος.
Αγαπητοί ακροατές.
Πρώτα θέλω να ευχαριστήσω τον φίλο Κόντο
για την τιμή που μου έκανε να με συμπεριλάβει σε αυτούς που θα προλογίσουν το
βιβλίο του «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ένα άγνωστο πολίτευμα» δεύτερο μέρος. Δέχθηκα την πρόκληση
παρά τις εν συνεχεία επιφυλάξεις μου για την επιλογή μου ως ενδεδειγμένου
προσώπου. Έχω διαβάσει το πρώτο μέρος και με συνεπήρε. Το δεύτερο μέρος όμως
έχει κάτι το ιδιαίτερο. Χωρίς να ταυτίζονται οι απόψεις μου με αυτές του
συγγραφέα και να ευρίσκομαι σε ορισμένα θέματα διαφοροποιημένος, ξεκίνησα να το
ρίξω μια ματιά λόγω φόρτου εργασίας στο αστικό. Όμως από την αρχή με συνεπήρε
και στην κυριολεξία το περισσότερο το διάβασα μέσα στα αστικά. Είναι ένα θέμα
με το οποίο δεν ασχολήθηκα ιδιαιτέρως και είναι εκτός του επιστημονικού μου
πεδίου. Πρέπει να το διαβάσουν όλοι οι Έλληνες από τον απλό έως τους
επιστήμονες, βουλευτές, υπουργούς και λοιπούς ανώτατους δημόσιους λειτουργούς
για να πληροφορηθούν τα σχετικά με την πραγματική δημοκρατία στην αρχαία Ελλάδα
τους οποίους και θα προβληματίσει.
Στο βιβλίο του διαπραγματεύεται χωρίς
δόγματα, ρεαλιστικά και ορθολογικά με στοιχεία που παραθέτει από πλειάδα
αρχαίων και νεότερων Ελλήνων αλλά και διακεκριμένων ξένων συγγραφέων για την
λειτουργία της πραγματικής δημοκρατίας όπως αυτή αναπτύχθηκε και εφαρμόσθηκε
στην αρχαία Ελλάδα. Πως αναλυτικά και αποδεικτικά τεκμηριώνεται η πραγματική
δημοκρατία. Πως αναπτύχθηκε και εδραιώθηκε σαν πρωταρχική ιδέα και εμπεδώθηκε η
σωστή και δίκαιη εφαρμογή της. Αλλά τι είναι δίκαιο και τι σωστό είναι
πρωτίστως ένα νομικό και εννοιολογικό θέμα και σήμερα επειδή οι έννοιες των
λέξεων έχουν διαστρεβλωθεί και παραχαραχθεί με σοφίσματα αποκαλείται δημοκρατία
ο σημερινός κοινοβουλευτισμός. Και ενώ η δημοκρατία στην Ελλάδα εξυπηρετούσε
όλους τους πολίτες γενικά των πόλεων κρατών με δικαιοσύνη σήμερα ο
Κοινοβουλευτισμός εξυπηρετεί πρωτίστως τους εξουσιαστές και δανειστές της
Ελλάδος. Ας διαβάσουν όλοι οι αρμόδιοι επί τούτου να αντιληφθούν πως με την
κλήρωση και για ένα χρόνο μόνον μια φορά λειτουργούσε η δημοκρατία σωστά. Αλλά
η κλήρωση γινότανε ανάμεσα στους 30.000 πολίτες, στατιστικά τυχαία. Οι πολίτες
όμως αυτοί με την φροντίδα του κράτους ήταν μορφωμένοι και φιλοσοφημένοι
πολίτες επιλεγμένοι και ειδικοί όλοι στη διαχείριση των κοινών στο άρχειν και
άρχεσθαι στην λογοδοσία και γνώριζαν ότι υπάρχει τιμωρία σε περιπτώσεις
παράνομης διαχείρισης.
Με εξέπληξαν οι εύστοχες επισημάνσεις
και τα σχόλια, η κριτική που κάνει ο συγγραφέας στις παρατιθέμενες απόψεις. Η
εξήγηση που δίδει πως δηλαδή έγινε αυτό το επίτευγμα. Ο συγγραφέας το
αιτιολογεί με την κλήρωση. Πίσω από την κλήρωση και τις λοιπές αξίες της
αληθούς δημοκρατίας ο συγγραφέας παραθέτει ορθολογικά τεκμηριωμένες θέσεις.
Αλλά η ανάγνωση και μελέτη του βιβλίου θα οδηγήσει και σε προβληματισμούς θα
εγείρει αντίθετες θέσεις και απόψεις στο καθένα και θα γίνει ένα μέσο
εκπαίδευσης γλωσσολογικής εννοιολογικής να μας βάλει το μυαλό να σκεφθεί
ορθολογικά πέραν των σημερινών εννοιολογικών παραχαράξεων και σοφιστειών που
παρατηρούμε στη μέγιστη μερίδα πολιτικών και δημοσιογράφων. Ορισμένα με
εξέπληξαν, όμως αφού το διάβασα. Δεν συμφωνώ με την δημοτική πχ. Εγώ θέλω να
ομιλώ την αρχαία ελληνική, και ούτε πείθομαι για την αριστεία των αποφάσεων του
μέσου όρου. Ο μέσος όρος όμως στην Αθηναϊκή Δημοκρατία αντιπροσώπευε τον μέσο
όρο αρίστων μορφωμένων και με αρετή πολιτικών ανδρών. Σήμερα ο μέσος όρος
αντιπροσωπεύει κάτι πολύ διαφορετικό. Άλλωστε η ιστορία των ανδρών που
διοίκησαν την Αθήνα δείχνει ότι δεν υπήρξαν λόγω της κλήρωσης πολίτες αδαείς
και ανίκανοι γιατί τέτοιοι δεν είναι γραμμένοι ότι διοίκησαν την Αθήνα στην
ιστορία, γιατί δεν υπήρχαν τέτοιοι προφανώς ανάμεσα στους 30000 πολίτες
Αθηναίους. Αλλά αυτά και πολλοί άλλοι προβληματισμοί αναδεικνύονται μέσα από
την μελέτη του βιβλίου.
Μέσα στο βιβλίο αιτιολογείται γιατί ήταν
σωστή και δίκαιη η εφαρμογή της δημοκρατίας στην Ελλάδα. Οι βουλευτές σήμερα
ψηφίζουν ελευθέρως, ή κατόπιν δοτών εντολών ή χωρίς να μελετήσουν τους νόμους
ούτε καν να τους διαβάσουν και όποιος στην ελεύθερη Βουλή την ανεξάρτητη
νομοθετική εξουσία ψηφίσει αντίθετα των εντολών αποβάλλεται του κόμματος. Αυτά
όλα γίνονται κατανοητά με την ανάγνωση των παρατιθέμενων διαδικασιών και
λειτουργιών από τον συγγραφέα ο οποίος μας βοηθάει να καταλάβουμε που
ευρισκόμαστε. Διαβάστε το για να καταλάβετε γιατί υπάρχει η ολιγαρχία η
αριστοκρατία η τυραννία τότε και τώρα. Όλα γεννήματα των Ελλήνων. Η δημοκρατία
όμως με κλήρωση είναι δημιούργημα και αυτή των Ελλήνων προγόνων μας και είτε
μας αρέσει είτε όχι δείχνει την ποιότητα και ανωτερότητα ημών των Ελλήνων που
μαζί με άλλα επιτεύγματα μεγαλύτερα όπως είναι η συγγραφή τόσων εκατομμυρίων
βιβλίων η ανάπτυξη του ορθολογισμού της φιλοσοφίας και της γλώσσας με τον
πλούτο τον λεκτικό και εννοιολογικό, μας αναδεικνύει και μας διαχωρίζει ως
Έλληνες. Γιατί να το αποκρύπτουμε προκειμένου να αποφύγουμε το γνωστό
χαρακτηρισμό. Το πας μη Έλλην βάρβαρος εκτός της εξήγησης του συγγραφέα δεν
δείχνει ρατσισμό ή φυλετισμό με την κακόβουλη έννοια, αλλά στιγματίζει την ίδια
την πραγματικότητα. Δεν υποβαθμίζει ούτε απαξιώνει τους άλλους λαούς αλλά
αξιολογεί δίκαια και ορθολογικά και εμάς τους Έλληνες. Αλλά ούτε και πρέπει να
συσχετίσουμε τον «Μέγα» Θεοδόσιο ο οποίος διεξήγαγε πολέμους γενοκτονίας των
Ελλήνων που δεν πιστεύανε στον χριστιανισμό μη σεβόμενος τον Ελληνικό Πολιτισμό.
Εν αντιθέσει με τον Μέγα Αλέξανδρο ο οποίος σεβάστηκε το πολιτισμικό επίπεδο
των κατακτηθέντων λαών όποιο και αν ήταν και βεβαίως εκδικήθηκε τους Πέρσες για
αυτά που διέπραξαν και επεχείρησαν να διαπράξουν στους Έλληνες.
Όλα αυτά και πολλούς άλλους προβληματισμούς
ανάλογα με την παιδεία και την φιλοσοφική θεώρηση κάθε αναγνώστη να είστε
σίγουροι ότι θα αναφανούν σε κάθε ένα ξεχωριστά. Γιατί έχει το κάτι άλλο που
σήμερα καταπολεμάται, την αδογμάτιστη, την ορθολογική θεώρηση και λογική μέσα
από τις οποίες και μόνον μπορούμε να εξαγάγουμε ορθά συμπεράσματα μέσα από μια
αμφιμονοσήμαντη αντιστοίχηση φωνητική, μορφολογική, συντακτική,
σημασιολογική-εννοιολογική της γλώσσας όπως ο συγγραφές μετ’ επιτάσεως
διατυπώνει. Παρά την απλότητα της σωστής φωνητικής αντιστοίχησης με τα γράμματα
δεν είναι απλό θέμα η σωστή εννοιολογική αντιστοίχηση με τις λέξεις και η
συντακτική διατύπωση των νοημάτων μας όπου απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή στην
διατύπωση των νοημάτων και το οποίο είναι ένα μείζων γλωσσολογικό θέμα.
Διαβάζοντας τα βιβλία αυτά έβγαλα το
δικό μου συμπέρασμα και διαπίστωσα γιατί οι Αθηναίοι επέλεξαν την κλήρωση σαν
αρίστη δημοκρατική διαδικασία. Γιατί η κλήρωση οδηγεί σε αρίστη δημοκρατική
διαχείριση. Διότι η κλήρωση ανελίσσει και αναβαθμίζει τον πολίτη και τον καθιστά
ικανό στο «άρχειν και άρχεσθαι».
Γιατί πρέπει να το διαβάσουμε. Γιατί
είμαστε Έλληνες και μέσα μας έχουμε Παρθενώνες και από αυτούς εμείς μιλάμε και
πράττουμε και σε αυτό θα μας βοηθήσει να αναδομηθούμε και να διαλεγόμαστε με
ένα ανώτερο μορφωτικό επίπεδο η ανάγνωση του βιβλίου αυτού.