ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ: ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΣ ΚΡΑΤΟΥΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Βακχείου του Απολλωνιαδίτου. Αθήνα 8-11-2012

Κύριε Πρόεδρε της Ελληνικής Κυβέρνησης

 

Το σύγχρονο πρόσωπο της Εκκλησίας.

Σήμερα στην Ελλάδα δεν υπάρχει πραγματική ανεξιθρησκία και ισόνομη μεταχείριση των θρησκειών που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα . Υπάρχει ως επίσημη επικρατούσα θρησκεία η Ορθοδοξία και μετά κωλυμάτων επιτρέπεται η λατρεία γνωστών μόνον θρησκειών. Στις γνωστές θρησκείες περιλαμβάνονται και θρησκείες των μεταναστών, όχι όμως η Πατρώα Ελληνική Θρησκεία. Η Πατρώα Ελληνική Θρησκεία δεν θεωρείται γνωστή με τις όποιες νομικές προεκτάσεις έχει ο όρος σήμερα στην Ελλάδα. Απαιτείται θέσπιση νομικού πλαισίου που να καθορίζει την ισόνομη λειτουργία όλων των θρησκειών. Αυτό όμως δεν θα επιτευχθεί αν δεν γίνει πρώτα διαχωρισμός Κράτους Εκκλησίας, η Ελλάδα να ανακηρυχθεί σε Λαϊκό Κράτος κατά τα Ευρωπαϊκά Πρότυπα και να ελευθερωθεί από τον πνευματικό δογματικό κλοιό της Ορθοδοξίας.

Η χριστιανική θρησκεία που αυτοαποκαλείται θρησκεία της αγάπης αγνοεί την Πατρώα Ελληνική Θρησκεία, την αποκαλεί ειδωλολατρία και δηλώνει ότι δεν υπάρχει τίποτα που να πιστοποιεί την συνέχεια της αρχαίας πολυθεϊστικής θρησκείας του Δωδεκαθέου ως σήμερα διότι οι «Μέγιστοι Αυτοκράτορες» Κωνσταντίνος, Θεοδόσιος και Ιουστινιανός με τις καταδικαστικές αποφάσεις κατά της Πατρώας Ελληνικής Θρησκείας και τις καταστροφές των μνημείων ναών και αγαλμάτων καθ’ υπόδειξή της, θεωρεί σαν στρουθοκάμηλος ότι δεν υφίσταται Ελληνική Θρησκεία. Δηλώνει ότι δεν υπάρχει συνέχεια γιατί την κρίνει με αυστηρό ίδιο δογματικό πλαίσιο ενώ δόγματα δεν υπάρχουν στη Ελληνική Θρησκεία. Αγνοεί και απαξιοί φιλοσόφους που προσέγγισαν το θείο με ορθολογισμό, τις επιστημονικές αρχές και αξιώματα τις οποίες η διεθνής επιστημονική κοινότητα και ο πνευματικός κόσμος εφαρμόζει για την εύρεση της αλήθειας είτε επιστημονικής είτε θεολογικής παρά το γεγονός ότι και ο Χριστιανισμός εφαρμόζει την απόδειξη στη θεολογία του. Και δηλώνουν ότι το θείο προσεγγίζεται με θεοπνευστία που είχαν οι αμόρφωτοι προφήτες με τις μερικές δεκάδες λέξεων που χρησιμοποιούσαν για να γράψουν ο καθένας 5-10 σελίδες τι; «προφητείες» αοριστολογίες και αυτοεκπληρούμενες θέσεις χωρίς χρονικό προσδιορισμό.

Σαν καρκίνωμα έχει ριζώσει μέσα στα πολιτικά δρώμενα της Ελλάδας μας σε κάθε έκφανση της ζωής της σκέψης μας και επιβάλλει δογματικά τις θέσεις του. Ως δύναμη κρούσης του ο Χριστιανισμός κραδαίνει το πλήθος των αδαών οπαδών του με την άλογο πίστη τους και τους ανώτατους ιεράρχες και θεολόγους να δηλώνουν πίστη στα άλογα δόγματα και ότι είναι πρώτα χριστιανοί και μετά Έλληνες. Πόσοι από τους αδαείς οπαδούς του κατανοούν τα δόγματά του, τα οποία είναι αυθαίρετα, αναπόδεικτα, σκοταδιστικά, αντιδημοκρατικά, αφύσικα, αντιανθρωπιστικά. Η λατρεία της ελληνικής θρησκείας στην Ελλάδα, δεν είναι ισόνομη με την Ορθοδοξία στην ελευθερία λατρείας και δημοκρατικής θρησκευτικής ζωής. Κάθε τι μη Ορθόδοξο το απορρίπτει ως μη Ελληνικό. Ένα δογματικό κατώτερο ιδεολόγημα εναντίον του ανεσπέρου φωτός του Ελληνισμού. Και η ανώτατη πνευματική διανόηση της Ελλάδας κωφεύει. Ποιοι είναι αυτοί, και εν ονόματι ποιας ανθρωπιστικής αρχής αποφασίζουν έτσι; Είναι οι θεόπνευστοι δολοφόνοι του Ελληνισμού που με σημαία τον Ιουδαιοχριστιανικό δογματισμό διέπραξαν και συνεχίζουν να διαπράττουν αναίσχυντα κατά τον πλέον αήθη τρόπο το μέγιστο ανοσιούργημα όλων των εποχών.

Ιδού τι δηλώνουν οι Ιεράρχες και ανώτατοι καθηγητές θεολογίας του Χριστιανισμού.

Δόγματα στον Χριστιανισμό σημαίνει ηθικά διδάγματα, θρησκευτικές δοξασίες, μη επιδεχόμενες αμφισβήτηση του κύρους αυτών, ανώτερα πάσης κρίσης(Δεν αποδεικνύονται και επιβλήθηκαν υποχρεωτικά από τις οικουμενικές συνόδους σαν θεόπνευστα).

Σε 200 και πλέον ανέρχονται τα δόγματά του.

Την ενότητα της εκκλησίας απαρτίζουν:

1) Η μία πίστη. Υπάρχει μία πίστη και όποιος διαστρεβλώνει ένα δόγμα γίνεται αιρετικός και τίθεται εκτός εκκλησίας.

2) Η μία θεία λατρεία.

3) Το ένα διοικητικό πολίτευμα. Το ορθόδοξο πολίτευμα είναι ιεραρχικό και συνοδικό. Οι σχισματικοί, όσοι δηλαδή προσβάλουν το πολίτευμα αυτό, αποκόπτονται όπως και οι αιρετικοί από τους κόλπους της εκκλησίας.

Δηλαδή ένας θεόπνευστος, δογματικός-δικτατορικός, χριστιανικός εθνισμός. Τι σχέση μπορεί να έχει αυτός με τη Δημοκρατία και την Ελεύθερη Σκέψη των κλασικών χρόνων;

Σε 3000 περίπου ανέρχονται οι αιρέσεις του Χριστιανισμού εξ’ αιτίας της διαφορετικής ερμηνείας των δογμάτων που απορρέει από το γεγονός ότι η φύση των χριστιανικών δογμάτων είναι έτσι διατυπωμένη που η αλήθεια τους δεν αποδεικνύεται και συνεπώς αυθαίρετα μπορεί να ληφθεί ως αληθής οποιαδήποτε πιθανή απάντηση.

Πως απέκτησε την περιουσία της η Εκκλησία

Με τρομοκρατία εκμετάλλευση του φόβου των οπαδών της πλασματικές δωρεές των πιστών με πνευματική βία προσεταιρίσεις περιουσιών διότι γίνανε οι κάτοχοί τους μοναχοί και μοναχές.

Τι προσέφερε η Εκκλησία στην Ελλάδα.

Ειδωλολατρία δεν υπήρξε στην κλασική Ελλάδα διότι η φιλοσοφική και επιστημονική συγκρότηση των φιλοσόφων δεν επέτρεπε λεκτική, εννοιολογική, νοητική και οντολογική σύγχυση. Η λατρεία αποδιδότανε στους αναπαριστάμενους θεούς των λατρευτικών ειδωλίων και των αγαλμάτων χωρίς να γίνονται οστεολάτρες, εικονολάτρες ή πετρολάτρες, όπως και ο Ηράκλειτος είπε: «Όσοι λατρεύουν τ’ άψυχα για θεούς δεν διαφέρουν από κάποιον που πιάνει συνομιλία με τους τοίχους». Δεν επικρατούσε ο άκαμπτος χριστιανικός δογματισμός στον τύπο της λατρείας όπου όποιος δεν υπακούει στο δόγμα αποβάλλεται σαν αιρετικός.

Αντίθετα στον χριστιανισμό επικρατεί δογματική αυθαιρεσία, χρησιμοποιούν τεμάχια εικόνων και οστών για φυλακτά και καθαγίαση ιερών, στην θεολογία της Αυτοκέφαλης Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ελλάδας(Α.Ο.Ε.Ε.) επικρατεί σύγχυση λεκτική, εννοιολογική, νοητική και οντολογική, στις λέξεις αποδίδονται διαφορετικές έννοιες κατά το δοκούν, ταύτισε δογματικά έναν άνθρωπο με θεό χωρίς να γνωρίζει τι είναι θεός αφού δηλώνει ότι ο θεός της είναι ακατάληπτος, το επίθετο θεός το χρησιμοποιεί σαν ουσιαστικό όνομα Θεός του θεού της, στο Βυζάντιο αιώνες κράτησε η δογματική διαμάχη μεταξύ εικονοκλαστών- εικονομάχων αν πρέπει οι Χριστιανοί να προσκυνούνε εικόνες ή όχι. Αυθαιρεσία επικρατεί και στην ερμηνεία της Βίβλου, σαν να γράφηκε σε μια ξένη γλώσσα, σαν να είχε ή κάθε Ελληνική λέξη της την εποχή που γράφηκε διαφορετική από την επικρατούσα έννοια, δηλαδή ερμηνεία κατά το δοκούν της. Αυτή η αυθαιρεσία σηματοδοτεί την θεολογία της, την ανύπαρκτη κατ’ ουσία θεολογία της, την οποία προσπάθησε να αναπτύξει στους πρώτους αιώνες οικειοποιούμενη την θεολογία του Πλάτωνα, Αριστοτέλη, Στωικών, Πρόκλου, Νεοπλατωνικών και άλλων. Ακόμη και το ιδεολόγημα Ελληνοορθοδοξία συντίθεται από δύο ασύμβατες εννοιολογικά λέξεις. Αυτής του Ελληνισμού δηλαδή της έλλογης πεποίθησης και του Ορθού Λόγου, και αυτής της Ορθοδοξίας δηλαδή του «ορθού χριστιανικού δόγματος» της αυθαίρετης άλογης πίστης. Αυτή η ασυμβατότητα επικρατεί και στη θεολογία της γιατί προσπάθησε να συμβιβάσει τα ασυμβίβαστα το Ιουδαιοχριστιανικό δόγμα και την επί αξιωμάτων του Ορθού Λόγου δομημένη Ελληνική θεολογία.

Η Βίβλος και τα κείμενα της Ορθοδοξίας βρίθουν ύβρεων, συκοφαντιών, απειλών, στρεβλώσεων, επισήμων καταδικαστικών κειμένων και κατάρας, αναθεματισμού, αφορισμού και ακροτάτης απαξίωσης όλων των ειδών, που ξεχειλίζουν από άρνηση, μίσος, απέχθεια και ολοκληρωτική απόρριψη κάθε Ελληνικού, χαρακτηρίζοντας μωρία, πλάνη, μανία, είδωλα, όχι μόνο την Πατρώα Ελληνική Θρησκεία που επικαλούνται ως άλλοθι οι σύγχρονοι Έλληνες απολογητές του ιδεολογήματος του «Ελληνοχριστιανισμού» αλλά και των ιδίων των Ελλήνων ως εθνικής οντότητας, των μεγάλων διανοητών-καλλιτεχνών-δημιουργών του Ελληνικού Πολιτισμού, των πολιτιστικών, καλλιτεχνικών και επιστημονικών δημιουργημάτων τους, των νεότερων ιστορικών αγώνων τους για την ελευθερία και την εθνική ανεξαρτησία τους με μία λέξη εναντίον του Ελληνισμού ως ιστορικού φαινόμενου, ως έθνους και ως πολιτικής ύπαρξης. Η Ζ’ Οικουμενική Σύνοδος καθιέρωσε επτά αναθεματισμούς που καταλήγουν ο καθ’ ένας σε (…ανάθεμα τρις) κατά του Ελληνισμού και διαβάζονται κατ’ έτος την Κυριακή της Ορθοδοξίας σε όλες τις εκκλησίες της Ελλάδος. Αφορισμοί των Ελλήνων αρματολών το 1805, της Μπουμπουλίνας, της επανάστασης του 1821, τρεις φορές.

Ο Ελληνικός Κόσμος και ο Ελληνισμός το +324 όταν ιδρύθηκε το Βυζαντινό κράτος όχι μόνον δεν έπνεαν τα λοίσθια σαν πνεύμα και τρόπος ζωής, όπως προπαγανδίζουν όσοι θέλουν να δικαιολογήσουν την ιστορική δολοφονία του Ελληνισμού, αλλά με την ανεξάντλητη πολιτιστική ρωμαλεότητά του είχε καταβάλει πνευματικά την Ρώμη, όπως είναι πασίγνωστο. Το Ελληνικό πνεύμα όχι μόνο δεν είχε χρεοκοπήσει αλλά ακμαιότατο γέννησε τον Νεοπλατωνισμό, μια ανώτερη αδογμάτιστη θρησκεία των Ιδεών, της Αλήθειας, της Ελευθερίας, της Δικαιοσύνης και με αρχές τα αξιώματα του Ορθού Λόγου.

Ο «Μέγας Κωνσταντίνος» με το κλονιζόμενο πνεύμα της πολιτικής εξουσίας της Ρώμης και το διαλυμένο αποσυντεθημένο δογματικό πνεύμα της Σιών, μπροστά στον κοινό κίνδυνο συμμάχησαν, συνωμότησαν και εγκαταλείποντας τις πατρίδες τους που εξελίσσονταν σε τάφους τους, συναντήθηκαν στην Κωνσταντινούπολη και συνέπραξαν στην αθλιότερη ιστορική συμφωνία όλων των εποχών για την νεκρανάστασή τους, με την δολοφονία του Ελληνισμού και την επικράτηση του Χριστιανισμού. Επί τρεις αιώνες αντέστη ο Ελληνισμός στους διωγμούς, στις καταστροφές, στον πνευματικό εξοστρακισμό, στην εννοιολογική παραποίηση της Ελληνικής Γλώσσας και στον δογματικό στραγγαλισμό της Ελληνικής σκέψης για να καταντήσει ο Έλληνας από τον +4ον έως τον +7ον αιώνα, ένα άβουλο και σχιζοφρενικό ον. Η Ευρώπη περιέπεσε στο βαθύτατο μεσαίωνα. Οι προχριστιανικοί Έλληνες και ο Ελληνισμός ως σκέψη και ζωή, υπήρξαν το μοναδικό εμπόδιο στη επιβολή του αυθαίρετου, Ιουδαιοχριστιανικού δογματισμού. Η πολεμική αυτή του Χριστιανισμού συνεχίζεται αδιάλειπτα έως σήμερα γιατί τα σκοταδιστικά αυτά δόγματα είναι η κολώνα του Χριστιανισμού.

Για να αλλάξουν αυτά απαιτούνται αποφάσεις ομόφωνες των οικουμενικών συνόδων όλων των εκκλησιών. Η τελευταία οικουμενική σύνοδος η 9η έγινε το +1341.

Έως και σήμερα βάλλεται με πρωτοφανές μένος από όλο το χριστιανικό ιερατείο και τους ανώτατους θεολόγους της με σαθρά χριστιανικά λογοπαίγνια και εννοιοπαίγνια η αδογμάτιστη Ελληνική θεώρηση του κόσμου η ελεύθερη σκέψη του, η οποία απορρίπτει τη χριστιανική παγκοσμιοποίηση, τον χριστιανικό εθνισμό και οδηγεί τον άνθρωπο στη πρόοδο στην αναγέννηση και ανέλιξη σε ανώτερα πνευματικά πεδία.

Τι έργο προσφέρει η Εκκλησία στην Ελλάδα

Ποιο είναι το παραγωγικό έργο της εκκλησίας. Η Ελεημοσύνη στους λαθρομεταναστές σε βάρος Ελλήνων χωρίς εργασία. Μερικές ώρες, ένα οκτάωρο εβδομαδιαίως απασχολούνται για παρακλήσεις στον Γιαχβέ υπέρ του και δόξαν λαού σου Ισραήλ ευχολόγια εσπερινούς να δώσει το μάνα και στον Ελληνικό λαό, με μερικούς ιχθύες και άρτους να χορτάσει ο Ελληνικός Λαός, να μας δώσει τον άρτον ημών τον επιούσιον τις μισές μέρες τον χρόνο να πεινάμε με τις θεάρεστες νηστείες διδασκαλίες κάθε Κυριακή ως ειδικοί παντογνώστες επί παντός επιστητού, αυθαίρετα θεολογικά κηρύγματα χωρίς βιβλική τεκμηρίωση, για θαύματα και παραβολές, να κτίζουν τις εκκλησίες με χρήματα του Ελληνικού λαού, να δηλώνουν για μεσιτίες στον Γιαχβέ για μια θέση στον παράδεισο χωρίς να είναι βέβαιο με αντάλλαγμα να δώσουν την περιουσία τους στην Εκκλησία και αν δεν πεισθούν να τρομοκρατούν τους αδαείς πιστούς της για τιμωρία από τον Γιαχβέ . Συμβουλές από αδαείς ιερείς σε αδαείς για το κάθε τι, ειδικοί επί παντός επιστητού, εξομολογήσεις, αφέσεις αμαρτιών και μετατροπή του άρτου και κρασιού σε σάρκα και αίμα, μεταλήψεις που αποβλακώνουν τον Έλληνα, και να περιμένει την βοήθεια από το ουρανό.

Ανάγκη αναβάθμισης και πολύ περισσότερο ολοκληρωτικής απόρριψης δεν είχε ο Ελληνισμός. Ο Ελληνισμός είναι μια θρησκεία-κοσμοαντίληψη εύρημα ανθρώπινης διανοίας των Ελλήνων φιλοσόφων και επιστημόνων. Ο χριστιανισμός είναι εύρημα «θεόπνευστων» αμόρφωτων ανθρώπων, του ιδρυτή και των αποστόλων του κυρίως ψαράδων. Τα δόγματα θεσπίσθηκαν από τον χριστιανισμό μετά την Α’ οικουμενική σύνοδο και μετέπειτα προκειμένου να γίνει συμβατή η κλεμμένη Ελληνική θεολογία με τον Ιουδαιοχριστιανικό δογματισμό. Ανάγκη αναβάθμιση έχει η Α.Ο.Ε.Ε. η οποία συνεχίζει να εφαρμόζει τις αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων. Δεν πρόκειται να αλλάξει με την κυριολεξία του λόγου, ούτε έναν τόνο που θα αλλοιώσει το νόημα των αποφάσεων των Οικουμενικών Συνόδων. Οι αποφάσεις τους δημιούργησαν την πρώτη παγκοσμιοποίηση, τον Χριστιανικό Εθνισμό με το Ιερατείο του να συνεχίζει να εφαρμόζει πιστά τα αφύσικα και αντιανθρωπιστικά χριστιανικά δόγματα.

Ιδού τι γράφει και ο Νικ. Τωμαδάκης καθηγητής Βυζαντινής Φιλολογίας του πανεπιστημίου Αθηνών το 1956.

«Κατά τα τελευταία έτη συνηθίσαντες, υπό τα ανθρωπιστικά συνθήματα, να ενώνωμεν τους δύο αυτούς διαφορωτάτους αλλήλων κόσμους, τον Ελληνικόν και τον Χριστιανικόν, συγχέομεν εις την σφαίραν του πνεύματος δύο διακρινομένας αλλήλων και πολλάκις αντιμαχομένας καταστάσεις, ων εκάστη είχε και την ιδίαν της θεώρησιν. Αλλ’ οι λόγοι της πρακτικής ανάγκης, η οποία άλλωστε υπήρξε ανάγκη των αιώνων, προς την οποίαν έτειναν τόσοι σοφοί, ηθικολόγοι και παιδαγωγοί, δεν δύνανται να μας παρασύρουν εις μίαν ιστορικήν σύγχυσιν, από την οποίαν θα εμποδισθώμεν εις την αληθή ερμηνεία των πραγμάτων.

Ο Χριστιανισμός υπήρξε πολέμιος κατά κύριον λόγον του Ελληνισμού, ως ζωής και ως σκέψεως. Έβλεπε εις αυτόν ελευθέραν την αμαρτίαν, όχι μόνον εις την καθ’ ημέραν πράξιν, η οποία κάθε άλλο ήτο παρά αγνιστική (οι Ορφικοί και οι άλλοι της αρχαιότητος μυστικοί ηδικούντο κατά τούτο), αλλά και εις το φιλέρευνον πνεύμα, το οποίον ήγεν εις την φιλοσοφίαν. Το ότι δια τους Έλληνας η αλήθεια δεν ήτο σταθερά και εξ αποκαλύψεως, αλλ’ εύρημα της ανθρωπίνης διανοίας, τούτο δεν συνεχώρει ο Χριστιανισμός. Η μεγαλυτέρα διαβολή την οποίαν ενήργησε κατά του κλασικού κόσμου είναι η εμφάνισις αυτού ως ειδωλολατρικού. Λατρείαν των ειδώλων, δι’ ήν κατηγορούν τα συναξάρια τους μη Χριστιανούς συχνότατα, δεν εγνώρισαν οι Έλληνες: εν τούτοις το όνομα Έλλην ταχύτατα συνέπεσε με την έννοια ειδωλολάτρης, μη χριστιανός, και συχνότατα εις τα συναξάρια λέγεται περί μαρτύρων ‘’πατρός μεν Έλληνος, μητρός δε χριστιανής’’ (και όταν πρόκειται ακόμη περί Σύρων μη ελληνοφώνων!). Αυτό το πνεύμα της εχθρότητος προς τον πνευματικόν Ελληνισμόν διετηρήθη, έως ότου η νέα θρησκεία κατωχυρώθη, επροστατεύθη ως επίσημος κρατική και απέκτησε τον αδιαπέραστο δογματικόν κλοιόν ως δακτύλιον προστασίας.»

Τι απολαμβάνει η εκκλησία από την Ελλάδα

Φοροαπαλλαγές μισθούς δημοσίου δεκάωρο εργασίας εβδομαδιαίως με πριμ παραγωγικότητας, απειλεί και τρομοκρατεί με τους πιστούς της για θέματα που δεν την αφορούν, δηλαδή ταυτότητες, εξωτερική πολιτική, τα τυχερά από τα μυστήρια γάμοι βαπτίσια

Τι πρέπει να γίνει.

Διαχωρισμός Εκκλησίας Κράτους, δήμευση της εκκλησιαστικής περιουσίας στο κράτος και τους ιερείς να τους πληρώνουν οι πιστοί.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Α.Ο.Ε.Ε είμαστε περί τις εξακόσιες χιλιάδες οι οπαδοί της Πατρώας Ελληνικής Θρησκείας. Η Α.Ο.Ε.Ε με παρεμβάσεις της στο Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων παρεμποδίζει την θέσπιση νομικού πλαισίου λειτουργίας σε ισονομία της Πατρώας Ελληνικής Θρησκείας και της Ορθοδοξίας ώστε με ισονομία και ελευθερία να θρησκευόμαστε όλοι οι Έλληνες.

Κύριε Πρόεδρε της Ελληνικής Κυβέρνησης πάρετε την μεγαλύτερη ιστορική απόφαση από τη εποχή του «Μεγάλου Κωνσταντίνου». Προχωρήσετε στον διαχωρισμό Κράτους Εκκλησίας κατοχυρώσετε πραγματική ανεξιθρησκία και παραχωρήσετε το αναλογούν μερίδιο της εκκλησιαστικής περιουσίας στον ιδιοκτήτη της Ελληνικό Λαό. Απομονώσετε από τα πολιτικά δρώμενα της Ελλάδας μας όλο το χριστιανικό Ιερατείο, τους πνευματικούς εξουσιαστές, τους σκοταδιστές, τους ενθοχριστιανούς, τους δολοφόνους του Ελληνισμού που δεν έχουν καμία σχέση με τους απλούς ιερείς και την πλειονότητα του Ελληνικού Λαού. Οι Παγκόσμιοι Νταβατζήδες που δημιούργησαν το οικονομικό πρόβλημα στην Ελλάδα είναι οι ίδιοι οι Πνευματικοί Νταβατζήδες που κρατούν και ελέγχουν τον λόγο των ιεραρχών που επέβαλαν τα δόγματα με τις οικουμενικές συνόδους και κρατούν δέσμιους πνευματικά τους Έλληνες Πολίτες, σε μία υποβάθμιση διαχρονική.