Βακχείου του Απολλωνιαδίτου
Αθήνα 9-Απριλίου 2013
Η
θεωρία της εξέλιξης του Δαρβίνου διατυπωθείσα χωρίς επιστημονική τεκμηρίωση,
εξυπηρετούσα σκοτεινούς στόχους και χωρίς να λάβει υπόψη του τα πορίσματα της
Ελληνικής Φιλοσοφίας, αναφέρει ότι ο έμβιος κόσμος δημιουργήθηκε και εξελίχθηκε
αυθόρμητα μόνος του, άτω από γήινες φυσικές συνθήκες
πρωτοεμφανιζόμενος στο ύδωρ. Επειδή τα ερωτηματικά που τίθενται είναι πολύ
απαγορευτικά και ιδίως πως δημιουργήθηκαν τα τέσσερα βασικά αμινοξέα απαραίτητα
για την ζωή, μια άλλη σύγχρονη επιστημονική θέση αναφέρει ότι τα βασικά
συστατικά της ζωής όπως τα αμινοξέα μεταφέρθηκαν από το διάστημα με μετεωρίτες
ή δημιουργήθηκα με αστραπές και από αυτά εν συνεχεία δημιουργήθηκε η ζωή. Από
τον έλεγχο των θεωριών αυτών με νόμους της φυσικής και της χημείας προκύπτουν
αντιρρήσεις, ότι οι δύο αυτές θεωρίες δεν ευσταθούν
και προς άλλη κατεύθυνση θα πρέπει να στραφούν οι έρευνες για την διερεύνηση
και απόδειξη της προέλευσης του έμβιου κόσμου και του ανθρώπου επί της Γης,
δηλαδή της δημιουργίας της ζωής. Οι αντιρρήσεις προκύπτουν από τον δεύτερο θερμοδυναμικό νόμο και το εξαιρετικά μεγάλο χρονικό
διάστημα που απαιτείται για την τυχαία σύνθεση ενός απλού έμβιου οργανισμού,
από τα συστατικά του με τους ισχύοντες νόμους της χημείας σε συνθήκες φυσικού
περιβάλλοντος της Γης. Αυτές τις δύο περιπτώσεις θα εξετάσουμε παρακάτω.
Δεύτερος
Θερμοδυναμικός Νόμος
Η
θερμοδυναμική είναι η μελέτη των σχέσεων ανάμεσα στις καθαρά μακροσκοπικές
παραμέτρους που περιγράφουν τη συμπεριφορά των φυσικών συστημάτων. Η πιο
σημαντική εφαρμογή της θερμοδυναμικής βρίσκεται στη μετατροπή μιας μορφής
ενέργειας σε μια άλλη, ειδικότερα μάλιστα στη μετατροπή θερμότητας σε άλλες
μορφές ενέργειας. Η εντροπία είναι μια συνάρτηση, ένα θερμοδυναμικό
μέγεθος παριστάμενο με S. Για τα σημεία Α και Β σε ένα επίπεδο με συντεταγμένες
p-V(πίεσης-όγκου αερίων), Β ισχύει η παρακάτω συνάρτηση ορισμού της εντροπίας
S(Β) = òΑ dQ/T + S(Α)
Από μικροσκοπικής σκοπιάς, η
αύξηση της εντροπίας ενός συστήματος είναι η αύξηση της αταξίας. Ως αταξία
νοείται η τυχαία διάταξη των συστατικών ενός συνόλου πραγμάτων, ενώ τάξη που
είναι αντίθετη της αταξίας, είναι η ταξινόμηση των συστατικών ενός συνόλου σε
ένα μορφοποιημένο σχήμα από απλά σχήματα πχ γραμμή, τρίγωνο, σφαίρα, σωλήνας
έως τα πιο σύνθετα αντικείμενα με μεγαλύτερο βαθμό τάξης πχ ρολόι, υπολογιστής,
μηχανές, τηλεόραση, έμβιος κόσμος, άνθρωπος, κλπ.
Ο
δεύτερος θερμοδυναμικός νόμος του Clausius
έχει ως εξής. Μία μηχανή που λειτουργεί σε κύκλο δεν μπορεί να μεταφέρει
θερμότητα από μία ψυχρή δεξαμενή σε μία θερμή δεξαμενή χωρίς κάποια άλλη
επίδραση στο περιβάλλον της.
Η
εντροπία σε μη αντιστρεπτή μεταβολή είναι S(B) -S(A) >= òΒΑ dQ/T Και
για μονωμένο σύστημα (dQ=0) η εντροπία προκύπτει ότι
είναι S(B) - S(A) >= 0
Η
ισχύς του δεύτερου θερμοδυναμικού νόμου είναι
παγκόσμια, ισχύει ακόμη για τις μαύρες οπές του σύμπαντος και γενικότερα
διατυπώνεται ως εξής.
Οι
διαδικασίες που συμβαίνουν σ’ ένα κλειστό απομονωμένο σύστημα πάντοτε τείνουν
στο ν΄ αυξήσουν την εντροπία.
Η τριβή μετατρέπει μηχανική
ενέργεια σε θερμότητα. Αυτή η μεταβολή είναι αυθόρμητη και μη αντιστρεπτή και
αυξάνει την εντροπία. Η αυθόρμητη εκτόνωση αερίου και η αυθόρμητη ροή
θερμότητας αυξάνουν την εντροπία. Όλες οι φυσικές (αυθόρμητες) διαδικασίες
έχουν την τάση να αυξάνουν την εντροπία δηλαδή την αταξία. Η συσχέτιση
εντροπίας και αταξίας με μαθηματική έκφραση γίνεται με την στατιστική μηχανική
και την θεωρία των πληροφοριών.
Τα
έμβια όντα αποτελούν συστήματα με σύνολο ατόμων ενωμένα σε υψηλή τάξη ικανά να
επιτελούν ορισμένες λειτουργίες. Η περίπτωση της εξέλιξης χωρίς εξωτερικό
παράγοντα των πλέον ανεπτυγμένων έμβιων όντων και φυσικά και του ανθρώπου από
απλούστερα έμβια όντα, κατ’ αρχάς εντός του ύδατος και εν συνεχεία εκτός αυτού,
πχ του ανθρώπου από πίθηκο και αυτού από κάποιο άλλο ατελέστερο, δηλαδή η
περίπτωση να προέρχονται αυθόρμητα από μόνα τους τα συνθετότερα και ευρισκόμενα
σε μεγαλύτερο βαθμό τάξης(σαν κατασκευή με μικρότερη εντροπία), από ατελέστερα
ευρισκόμενα σε μικρότερο βαθμό τάξης (σαν κατασκευή με μεγαλύτερη εντροπία)
είναι αδύνατη. Αυτή η περίπτωση αντιβαίνει στον δεύτερο νόμο της θερμοδυναμικής
όπως παραπάνω εξηγήθηκε. Αυτό παρά το γεγονός ότι απαγορεύεται από τον δεύτερο θερμοδυναμικό νόμο, η ίδια η πραγματικότητα η οποία
πιστοποιεί το γεγονός της ύπαρξής τους σημαίνει ότι υπήρξε επέμβαση από
εξωτερικό παράγοντα. Η ικανότητα που έχουν όλα τα έμβια όντα, της προσαρμογής
τους στις συνθήκες του περιβάλλοντος, δεν πρέπει να συγχέεται και να
εκλαμβάνεται ως ικανότητα αυτοκατασκευής τους, είναι
κάτι διαφορετικό, όπως πχ διαφέρει η μεταβολή της τάσης του ηλεκτρικού ρεύματος
διαφέρει από την ίδια την δημιουργία της τάσης του. Η ύπαρξη ζώων που ανήκουν
στην ίδια οικογένεια πχ αιλουροειδή, πίθηκοι, αρπακτικά πτηνά, κλπ δεν συνεπάγεται ότι προέκυψαν από μετεξέλιξη από
κοινούς γονείς. Η διάκριση αυτή μπορεί να προέκυψε εκ κατασκευής ευθύς εξ αρχής
(όπως και αν έγινε αυτή) και να παρέμεινε η ίδια χωρίς μετεξέλιξη. Για
παράδειγμα, είναι διαφορετικό η σταθεροποίηση της τάσης V του ρεύματος σε ένα
δίκτυο από μεταβολές του, για ένα εύρος τιμών από V-Va
έως V+Va, από την παραγωγή αυτού του ιδίου του
μεγέθους, δηλαδή της τάσης του V. Από την ανωτέρω περίπτωση πρέπει να δεχθούμε
ότι αυθόρμητα δεν υφίσταται εξέλιξη προς τελειότερα όντα με μικρότερη εντροπία
δηλαδή υψηλή τάξη
Με
απλά λόγια ούτε μια αρτηρία δεν είναι δυνατόν να κατασκευασθεί από μόνη της
τυχαία. Μόνον με εξωτερικό παράγοντα-κατασκευαστή επιτυγχάνεται μείωση της
εντροπίας δηλαδή μείωση της αταξίας και συνεπώς αύξηση της τάξης των συστατικών
που συνθέτουν τον άνθρωπο ή κάθε οργανισμό του έμβιου κόσμου, και αυτό μόνο με
ταυτόχρονη αύξηση της εντροπίας(αταξίας) σε ένα άλλο τμήμα του εξωτερικού
παράγοντος-κατασκευαστή, ώστε να εκπληρώνονται όλες οι απαιτήσεις του δεύτερου θερμοδυναμικού νόμου για την σωστή εφαρμογή του και το
καθαρό συνολικό αποτέλεσμα να είναι πάντοτε αύξηση της εντροπίας(αταξίας).
Φαίνεται ότι με την ανάπτυξη του γονιμοποιηθέντος
ωαρίου να παρακάμπτεται ο δεύτερος θερμοδυναμικός
νόμος. Αυτό όμως είναι ψευδές διότι το ωάριο αναπτύσσεται εντός της μήτρας και
αυτός με την μητέρα είναι ο εξωτερικός παράγων-κατασκευαστής του δεύτερου θερμοδυναμικού νόμου. Το ίδιο ισχύει αν γίνει η ανάπτυξη
του γονιμοποιηθέντος ωαρίου ενδεχομένως σε
εργαστηριακή συσκευή.
Β.
Πιθανότητα αυτοδημιουργίας έμβιου οργανισμού
Το
ερώτημα αυτό η δημιουργία έμβιου όντος είναι αντικείμενο της βιοχημείας και
παρά τις όσες έρευνες και ανακαλύψεις που έχουν γίνει και αυτήν ακόμη την
διευκρίνιση της συντάξεως του DNA του ανθρώπου, αποδεικτικά δεν έχει απαντηθεί
έως σήμερα. Εμείς θα διατυπώσουμε ορισμένες σκέψεις, προβληματισμούς και
διαπιστώσεις, προσπαθώντας να δείξουμε το ανέφικτο της αυθόρμητης σύνθεσης
έμβιου όντος με τυχαία διεργασία.
Ας
εξετάσουμε τη δυνατότητα της φυσικής σύνθεσης απλού έμβιου οργανισμού με
χημικές αντιδράσεις, δεχόμενοι ότι παρακάμπτονται οι δυσκολίες που προκύπτουν
από παράγοντες που μειώνουν την ταχύτητα μιας αντίδρασης σε φυσικές συνθήκες
περιβάλλοντος και που πολλές από την φύση των αντιδράσεων δεν ολοκληρώνονται
100% αλλά άλλες 10%, 50%, 70%, ενδεικτικά αναφέρουμε ορισμένες. Θεωρούμε ότι οι
συνθήκες περιβάλλοντος καθ΄ όλο το χρονικό διάστημα των αντιδράσεων είναι
σχετικά σταθερές και ευνοϊκές, πχ σε ύδωρ(θάλασσα), οι συγκεντρώσεις των
βασικών συστατικών σε κατάλληλη αναλογία και ανατροφοδοτούμενες. Για να έχομε
ικανοποιητική απόδοση και ταχύτητα αντιδράσεων πρέπει οι μη αντιδράσασες
ουσίες και τα παραπροϊόντα να απομακρύνονται από τον χώρο της αντίδρασης.
Απαιτούνται καταλύτες, η αντίδραση πρέπει να είναι επιλεκτική και
κατευθυνόμενη, υπάρχουν άτομα στο ίδιο μόριο που αντιδρούν ομοίως ή άλλα
παρεμποδίζουν. Αυτό στον έμβιο κόσμο γίνεται με τα ένζυμα.
Έστω ότι ζητείται το χρονικό
διάστημα της τυχαίας σύνθεσης του DNA οργανισμού που αποτελείται από 20.000
περίπου ζεύγη βάσεων (1βάση αντιστοιχεί σε 1 νουκλεοτίδιο,
το DNA του ανθρώπου αποτελείται από 2.900.000.000 ζεύγη βάσεων). Αν θεωρήσουμε
ότι συμμετέχουν τα 4 βασικά διαφορετικά είδη νουκλεοτιδίων
τότε για να παραχθεί ένα μόριο DNA με δεδομένη αλληλουχία νουκλεοτιδίων,
πρέπει να γίνουν 420.000 =16*1010.000 αντιδράσεις για την περίπτωση της τυχαίας
σύνθεσης. Δεν λαμβάνεται υπ’ όψη το χρονικό διάστημα που απαιτείται για την
αυθόρμητη σύνθεση των 4 βασικών νουκλεϊτιδίων. Αν όλα
αυτά ισχύουν σε φυσικό περιβάλλον και στην περίπτωση όπου το δευτερόλεπτο η
ταχύτητα αντίδρασης είναι 1mole/sec πολύ ευνοϊκή
δηλαδή 6,023*1023 αντιδράσεις το δευτερόλεπτο, τότε σε ένα έτος που έχει
31.536.000 δευτερόλεπτα θα γίνουν 6,023*1023*31,536*106=19*1030 αντιδράσεις. Η
διάρκεια ζωής του Σύμπαντος είναι 20*109έτη. Άρα στη διάρκεια του Σύμπαντος θα
γίνουν 19*1030 *20*109=38*1040 αντιδράσεις. Για να ολοκληρωθούν οι 16*1010.000
αντιδράσεις θα χρειασθούν
16*1010.000 /38*1040 =42*109958
ζωές σύμπαντος.
Αυτά
μόνον για το DNA όχι για την δημιουργία ενός απλού έμβιου όντος. Ανάλογα θα
γίνει με το RNA τις πρωτεΐνες κλπ όργανα. Αλλά ποιος
οργανισμός θα ζούσε τόσα έτη, έως ότου ολοκληρωθεί κατασκευαστικά και πώς θα
διατρέφονταν ένας ημιτελής οργανισμός. Προφανώς δεν επαρκεί η ζωή του Σύμπαντος
για την αυθόρμητη δημιουργία του ανθρώπου και των έμβιων όντων κατά τύχη. Στην
πραγματικότητα οι περιορισμοί είναι πολύ περισσότεροι από τους αναφερθέντες και
η αντίδραση θα οδηγήσει μόνον σε ολιγομελή προϊόντα των απλών νουκλεοτιδίων και θα διακοπεί. Υπόψη ότι από όλες αυτές
μερικές θα είναι οι επιθυμητές. Δηλαδή σ’ ένα πλήθος 420.000 μορίων μερικά
μόνον θα είναι τα κατάλληλα να οδηγήσουν σε ζωή. Πως θα διαχωρισθούν τα ικανά
για ζωή;
úΗ ζωή του σύμπαντος για την αυθόρμητη
δημιουργία του ανθρώπου και των έμβιων όντων δεν επαρκεί.
Εντός του ανθρώπινου οργανισμού
η παραγωγή του DNA δεν γίνεται με ολική σύνθεση από τα απλά συστατικά όπως θα
συνέβαινε αν κατεσκευάζετο από μόνο του στη φύση,
αλλά με βάση ένα μόριο DNA πρότυπο (που προϋπήρξε-προκατασκευάσθηκε
άγνωστο πως), παράγονται δύο ακριβή αντίτυπα εν είδη φωτοτυπίας μεταξύ τους.
Εδώ ενδεικτικά αναφέρουμε την ομοιότητα των διδύμων ανθρώπων από ένα ωάριο και
διαφορετικά σπερματοζωάρια, ή την περίπτωση των κλώνων. Σε κάθε περίπτωση
ανάπτυξης εμβρίων, εξωτερικός παράγων είναι η μητέρα.
Γ.
Συμπεράσματα
Το
εύρος των ορίων των συνθηκών πίεσης, θερμοκρασίας, υγρασίας, ταχύτητα ανέμων, σύστασης
της ατμόσφαιρας και της επιφάνειας της Γης για την ύπαρξη της ζωής είναι πολύ
περιορισμένο και μπορεί να φαίνονται τυχαία, αλλά είναι πολύ πιθανό να μην
είναι ακριβώς έτσι. Η περιπλοκότητα του ανθρώπου, η κληρονομικότητα, τα δύο
φύλα, το αμυντικό του σύστημα, ο έρωτας, η σύλληψη, η δημιουργία της ζωής, οι
λειτουργίες του, η γέννηση του σε 9 μήνες και η ολοκλήρωσή του μετά από 20
περίπου έτη, η διατήρηση της ζωής για εκατομμύρια έτη, δείχνουν ότι ο άνθρωπος
και όλος ο έμβιος κόσμος πρέπει να είναι τεχνητά δημιουργήματα με πολύ
επιλεγμένες και διακριτές διαδικασίες σύνθεσης. Όπως αυτό που βλέπουμε στην
οθόνη του υπολογιστή είναι το αποτέλεσμα του τρεξίματος του λογισμικού
προγράμματος. Δηλαδή αυτό που βλέπουμε στη οθόνη με τις λειτουργίες του, προκαλείται
από εξωτερικό παράγοντα που είναι το λογισμικό πρόγραμμα που το δημιουργεί τα
εκτελέσιμα αρχεία πχ .exe κλπ
και αυτά με την σειρά τους από τον άνθρωπο τα λογισμικά εργαλεία και τα όργανα
που δημιουργούν τα .exe κλπ
αρχεία. Έτσι και η δημιουργία των έμβιων όντων είναι αποτέλεσμα κάποιων ακόμη
αγνώστων εργαλείων λειτουργούντα στο αφανές
παρασκήνιο πάντοτε ευρισκόμενα σε άμεση ένωση με τα άτομα τα οποία ελέγχουν και
καθοδηγούν και για τα οποία η επιστήμη δεν έχει ακόμη διερευνήσει και αγνοεί.
Μόνο η Ελληνική Φιλοσοφία έχει διατυπώσει και εξιχνιάσει ότι πέραν των ατόμων
της ύλης υπάρχουν και άλλα πεδία και οντότητες που συνθέτουν τον ολοκληρωμένο
κόσμο που μόνον ένα μέρος του με τις αισθήσεις μας αντιλαμβανόμαστε.
Η
κοσμολογία σήμερα αναφέρει ότι η ορατή ύλη του σύμπαντος από την οποία είναι
κατασκευασμένος και ο άνθρωπος, αποτελεί το 5% της συνολικής μάζας του
Σύμπαντος και έχει μια συμμετρία(βασικοί νόμοι και στοιχεία που καθορίζουν την
ταυτότητά της) όπως την γνωρίζουμε από την δομή του ατόμου, ηλεκτρόνια,
πρωτόνια και νετρόνια, τα υπόλοιπα υποατομικά σωματίδια(λεπτόνια,
βαρυόνια, κουάρκς, κλπ), και τα τέσσερα είδη δυνάμεων(βαρυτικές,
ισχυρές και ασθενείς πυρηνικές και ηλεκτρομαγνητικές). Το υπόλοιπο 95%
αποκαλούμενο σκοτεινή ύλη, ευρίσκεται σε μια κατάσταση υπερσυμμετρίας
ανώτερης της ορατής ύλης. Από αυτά μπορούμε να υποθέσουμε ότι τα όποια
δημιουργήματα της σκοτεινής ύλης, θα πρέπει να είναι ανώτερα από αυτά της
ορατής ύλης. Δηλαδή ο άνθρωπος προσεγγίζει έναν ανώτερο κόσμο και με απτές
ενδείξεις οδηγείται στην επιβεβαίωση της ύπαρξης των θεών της πολυθεΐας ως
οντοτήτων, κατατασσωμένων σε τάξη επάνω από τον
άνθρωπο και κάτω από το Υπερβατικό Έν.
Προσεγγίζοντας
επιστημονικά την δημιουργία του Σύμπαντος κατά την άποψή μας, μία υπόθεση
έρχεται επικρατέστερη. Προφανώς ο άνθρωπος και όλος ο έμβιος κόσμος
κατασκευάσθηκε. Από κάποιους, από ανώτερα υλικά όντα, αλλά οι ίδιες αντιρρήσεις
για την αυτοδημιουργία τους, κατά μείζονα λόγο
ανακύπτουν και γι’ αυτά. Το Υπερβατικό Εν δηλαδή το ασύλληπτο (το οποίο δεν
επιδέχεται άλλη επεξήγηση) δημιούργησε αθάνατες ανώτερες θεϊκές οντότητες (με
δεδομένες ιδιότητες-παγκόσμιους φυσικούς νόμους) αντίστοιχες προς τους θεούς
της Ελληνικής θρησκείας, αυτές δε το Σύμπαν, τον άνθρωπο και όλο τον έμβιο
κόσμο. Οι νόμοι του Σύμπαντος ουδέποτε καταργήθηκαν και ούτε θα καταργηθούν
ποτέ όπως θέλει ο Χριστιανικός θεός. Πιθανόν με την ολοκλήρωση της δημιουργίας
του Σύμπαντος, να εμφανισθούν ανώτεροι εξελιγμένοι νόμοι και τελειότερα όντα
από εμάς, χωρίς τις πολλαπλές αδυναμίες και τα ελαττώματά μας. Χωρίς όμως ποτέ
να παύσουν να ισχύουν οι σημερινοί νόμοι. Ο Αριστοτέλης διατύπωσε τους νόμους
της κίνησης επί Γης, ο Νεύτων χωρίς να τους
καταργήσει τους επεξέτεινε την ισχύ τους στα πλανητικά συστήματα και οι Αινστάιν-Καραθεοδωρής την ισχύ τους για ταχύτητες πλησίον
της ταχύτητας του φωτός C=300.000km/sec χωρίς όμως να
παύσουν να ισχύουν οι προηγούμενοι εντός των πεδίων ορισμού τους.
Αυτά
δεν συνηγορούν στη ύπαρξη του Ιουδαιοχριστιανικού
θεού καθότι από τα δόγματα τους φάσκουν και αντιφάσκουν . Ο Ιουδαιοχριστιανικός
Γιαχβέ δεν δύναται να υπάρχει ξεχωριστός από τον
κόσμο και κάποια χρονική στιγμή να τον δημιούργησε και μετά αναπαυόμενος το
παρατάει ή να επιβάλει την Δευτέρα παρουσία. Ανοησίες και κλεμμένες θεωρίες από
αμόρφωτους που δεν εννοούσαν σωστά. Κόσμος χωρίς την Αρρητο
Αρχή δεν υπάρχει, ούτε αυθαίρετα καθορίζεται Υπερβατικός και συγχρόνως έχων
ρητές ιδιότητες. Δεν δύναται να συνυπάρχει το Υπερβατικό ξεχωριστά από το ρητό
μη Υπερβατικό. Αυτό που υπάρχει είναι το Υπερβατικό Εν και ο Κόσμος σε ένα
ενιαίο αδιαχώρητο σύνολο, το οποίο δημιουργεί τους πολλούς θεούς, διακριτούς με
ρητές ιδιότητες-παγκόσμιους νόμους, και γεφυρώνουν την απόσταση από την Αρρητο Αρχή με τον Κόσμο και το Σύμπαν που βιώνουμε και που
η αθάνατη Ελληνική Διανόηση σε ένα συγκροτημένο χωρίς αντικρουόμενες αρχές
σύστημα όπως η Ελληνική Θεολογία του Πλάτωνα, διατύπωσε με τον Ορθό Λόγο. Γι’
αυτό το μεγαλειώδες Σύμπαν ο Πλάτων στον Τίμαιο 27c αναφέρει «Εμείς που
σκοπεύουμε να μιλήσουμε για το Σύμπαν και να πούμε πως δημιουργήθηκε ή αν είναι
ακόμα αγέννητο,».
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
1. Physics: Hans C. Ohanian: Second Ed. 1991 2. Φυσική ΙΙ: Παν Α. Σκούντζος,
Αντ. Π. Σκούντζος. 1999 3. Βιοχημεία: Lumbert Stryer Εκδ. 1997 4. Βιοχημεία: Αντώνη Τρακατέλλη
Εκδ 1997 5. Organic chemistry: Douglas C. Neckers & Michel P. Doyle 1977